تبلیغات
اعمال ماه های قمری - اعمال ماه ذی الحجه

اعمال ماه های قمری

یکشنبه 9 فروردین 1388

اعمال ماه ذی الحجه

نویسنده:   

1. روزه گرفتن، 9 روز اول این ماه ثواب روزه تمام عمر را دارد.

2. خواندن دو ركعت نماز در دهه اول، ما بین نماز مغرب و عشاء كه در هر ركعت بعد از خواندن حمد وتوحید، آیه زیر را می خوانی:

 

"و واعَدنا مُوسی ثَلاثین لیله واَتممنا ها بِعشرٍ فَتَمّ  میقاتُ رَبِّه اَربعینَ لیله و قال موسی لاخیهِ هارونَ اخلُفنی فی قومی وَ اصلح ولا تَتَّبع  سبیل المفسدینَ"   (142 اعراف)

روز هشتم:

هشتم ذی الحجه روز ترویه است و این روزی است که حجاج نیت حج تمتع می نمایند و محرم شده از مکه سمت منی حرکت می نمایند و شب را در آنجا بیتوته می کنند و صبح عرفه به جانب عرفات رهسپار می گردند.

علت نامگذاری:

ترویه در لغت به معانی زیر آمده است :
سیراب کردن ، سیراب گردانیدن ، کسی را بر روایت شعر داشتن ، در کاری اندیشه کردن اندیشیدن ، در کار و نگریستن پایان آن را و تعجیل نکردن در جواب (لغت نامه دهخدا)
در علل الشرایع در سر نامیدن این روز به ترویه حدیثی از امام صادق علیه السلام که راوی می گوید: از حضرت پرسیدم چرا روز ترویه را روز ترویه نامیده اند؟
حضرت فرمود: زیرا در عرفات آب نبود و حاجی ها روز هشتم ذی حجه از مکه آب برمی داشتند و به عرفات می بردند و برخی از ایشان به بعضی دیگر می گفتند: تروّیتم، تروّیتم (سیراب شدید، سیراب شدید) لذا به خاطر هیمن، روز هشتم را روز ترویه نامیدند. (1)
باز نقلی دیگر آمده است که زمانی که ابراهیم علیه السلام مأمور شد خانه کعبه را بسازد مکان آنرا نمی دانست در نتیجه خداوند جبرئیل سلام الله علیه را نازل کرد تا مکان خانه را برای ابراهیم مشخص کند و خداوند تعالی پایه های کعبه را از بهشت نازل فرمود و حجرالاسود نیز نازل شد. سپس ابراهیم برای کعبه دو در قرار داد، دری در سمت مشرق و دری در سمت مغرب که مستجار نامیده می شود. وقتی ساخت کعبه به اتمام رسید ابراهیم و اسماعیل حج بجا آوردند و جبرئیل در روز هشتم ذی حجه (روز ترویه) بر آن دو نازل شد و گفت برخیزید و آب جمع آوری کنید، چون در زمین عرفات آبی وجود ندارد. بهمین دلیل این روز، روز ترویه (یعنی ذخیره کردن آب) نامیده شد. سپس ابراهیم گفت پروردگارا این شهر را محلی امن قرار بده و اهل آن را از میوه ها بهره مند کن...(سوره ابراهیم/35)
امام صادق (علیه السلام) فرمود: منظور از بهره مندی از ثمرات، ثمره قلوب یعنی محبت مردم و تمایل آنها نسبت به مکه است تا بسوی آن بروند.(2)
همانطور که آشکار گردید وجه تسمیه یوم الترویه یا روز ترویه در کلام امامان معصوم برداشتن و ذخیره نمودن آب در روز هشتم ذی حجه می باشد.
از ابن عباس نقل شده که حضرت ابراهیم علیه السلام در خواب دید که فرزندش را سر می برند. فأصبح بروی یومه أجمع «پس صبح بیدار شده و همه آن روز را می اندیشید» که آیا خواب او امری است از جانب خدا یا نه؟ از این رو آن روز ترویه نامیده شد، پس از آن در شب دوم در خواب دید فلّما أصبح عرف أنّه من الله «چون صبح شد دانست که آن از جانب خداست» از این رو آن روز عرفه نامیده شد.(3)

منزلت روز ترویه :

روز ترویه یکی از ارزشمندترین روزهای زمان برشمرده شده است که خود آداب و اعمال مخصوصی دارد. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدای تبارک و تعالی از هر چند چهار شماره برگزید، از فرشتگان: جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزرائیل و از پیغمبران چهار نفر برای مبارزه بوسیله شمشیر: ابراهیم و داوود و موسی و من و از خاندانها چهار خاندان که فرمود: خاندان آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برگزید و از شهرها چهار شهر برگزید و فرمود: سوکند به تین و زیتون و طورسینین و این بلد امین پس مقصود از تین مدینه است و از زیتون بیت الممقدس و از طورسینین کوفه و از بلدامین مکه و از زنها چهار زن برگزید: مریم و آسیه و خدیجه و فاطمه سلام الله علیها و از اعمال حج چهار عمل را برگزید: قربانی کردن و صدا به لبیک بلند کردن و احرام و طواف و ازماهها چهار ماه که ماههای حرامند برگزید: رجب و شوال و ذی القعده و ذی الحجه و از روزها چهار روز برگزید: روز جمعه و روز ترویه (هشتم ذی حجه) و روز عرفه و روز عید قربان.(4)
شیخ صدوق در امالی آورده است که از جمله اعمال مستحبی حج اینکه روز ترویه از هنگام زوال شمس تا شب را درک کند تمام حج تمتع را درک کرده است.(5)
طبق این روایات منزلت روز ترویه تا جائی است که درک آن مساوی با درک تمام حج انگاشته شده است، چرا که روز ترویه در اصل آماده شدن برای وردود به عرفات و عید قربان است.

اعمال این روز :

محمدبن ابی عمیر از یکی از یارانش از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که فرمود: روزه روز ترویه کفاره گناهان یک سال و روزه روز عرفه کفاره گناهان دو سال است.(6)
محدث قمی در مفاتیح الجنان روزه این روز را برابر با کفاره شصت سال برشمرده است و آورده است که شیخ شهید غسل این روز را مستحب دانسته است.

وقایع این روز:

در این روز؛ فرستادن نامه امام حسین علیه السلام به کوفه پس از شهادت مسلم بن عقیل:
بسم الله الرحمن الرحیم: از طرف حسین بن علی بسوی برادران مؤمن و مسلمان
سلام علیکم
....
من روز سه شنبه هشتم ماه ذی حجه که روز ترویه است از مکه معظمه بسوی شما حرکت نموده ام. موقعی که فرستاده من بر شما وارد شد در کار خود شتاب کنید و کوشا باشید زیرا من در همین روزها نزد شما خواهم آمد و السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
مورخین خروج اما حسین علیه السلام از مکه به سمت کوفه را هشتم ذی حجه یعنی روز ترویه نگاشته اند که اکنون به بررسی آن می پردازیم.

دیدگاه فقها:

از دیدگاه فقهی این سخن مشهور که امام حسین علیه السلام حج خود را نیمه تمام گذاشت سخن نادرست است زیرا امام علیه السلام در روز هشتم ذی حجه (یوم ترویه) از مکه خارج شد، در حالی که اعمال حج که با احرام در مکه و وقوف در عرفات شروع می شود از شب نهم ذی حجه آغاز می شود، بنابراین امام علیه السلام اصولاً وارد اعمال حج نشده بود تا آن را نیمه تمام گذارد. ایشان در هنگام ورود به مکه عمره مفرده انجام داد. البته مشهور است در برخی از کتابها مانند ارشاد شیخ مفید آمده که حضرت حج خود را تبدیل به عمره کرد و طواف و سعی انجام داد و از احرام بیرون آمد بدلیل اینکه قادر نبود حج خود را تمام نماید که این نظر بعید است.
روایتی نیز از امام صادق علیه السلام ذکر شده است که فرمود: قد اعتمر الحسین بن علی علیه السلام فی ذی الحجه ثم راح یوم الترویه الی العراق و الناس یروحون الی منی و لا بأس باعمره فی ذی الحجه لمن لا یرید الحج(7): امام حسین علیه السلام در ماه ذی الحجه عمره انجام داد و سپس در روز ترویه (هشتم) به سوی عراق حرکت کرد و کسی که نمی خواهد حج انجام دهد می تواند عمره انجام دهد. که می توان دلایل این خروج را بطور خلاصه چنین ذکر نمود: 1- خطر جانی 2- شکسته نشدن حرمت بیت الله الحرام.
ایشان به عبدالله بن زبیر فرمود: به خداوند سوگند، اگر یک وجب خارج از مکه کشته شوم برای من دوست داشتنی تر است تا آن که به اندازه یک وجب در داخل مکه کشته شوم به خداوند سوگند: اگر من به لانه ای از لانه جانواران پناه برم مرا از آن بیرون خواهند کشید تا آنچه را از من می خواهند به دست آورند.(8)

 

 شب نهم:

كه شب عرفه است و احیاء آن شب بسیار ثواب دارد و بر خواندن زیارت امام حسین(ع) ودعاهای وارده بسیار تاكید شده است.این شب از لیالی متبرکه است و توبه در آن شب مقبول و دعا در آن مستجاب است و کسی که آنشب را بعبادت بسر آورد اجر صد و هفتاد سال عبادت را داشته باشد و از برای آن چند عمل است:

 اول: بخواند این دعا را که روایت شده هر که بخواند آن را در شب عرفه و یا در شبهای جمعه خداوند بیامرزد او را:

اللهُمَ یَا شَاهِدَ کُلِ نَجویی و مَوضِعَ کُل ِ شَکوی وَ عالِمَ کُلِ خَفیة...(برای این دعا به مفاتیح الجنان مراجعه کنید)

دوم:بخواند هزار مرتبه تسبیحات عشر که سید ذکر فرموده و در اعمال روز عرفه در مفاتیح ذکر شده است

سوم:بخواند دعای اَللهُمَ مَن تَعَبّا و تَهیّا...(برای این دعا به مفاتیح الجنان مراجعه کنید)

چهارم: زیارت کند امام حسین علیه السلام و زمین کربلا را و بماند در آنجا تا روز عید تا آنکه از شر آن سال نگاه داشته شود.

 

روز نهم:

روز عرفه است كه غسل، زیارت امام حسین (ع) و خواندن دعای عرفه تاكید شده است و بعد از نماز عصر قبل از خواندن دعای عرفه دو ركعت نماز زیر آسمان بجا آوردن واعتراف به گناهان نمودن و از حق تعالی طلب آمرزش نمودن كه سبب آمرزیده شدن گناهان می گردد.

شب دهم:

شب عید قربان است. كه خواندن زیارت امام حسین(ع) و خواندن دعای مخصوص شب جمعه وارد شده است.

روز دهم:

روزعید قربان است .غسل ،نماز عید قربان و خواندن دعاهای چهل و هشتم وچهل وششم صحیفه سجادیه بسیار تاكید شده است. همچنین خواندن دعای ندبه وخواندن تكبیر مخصوص این روز كه در ذیل آمده است:

 

"الله اكبر،الله اكبر،لا الله الا الله والله اكبر الله اكبر ولله الحمد ،الله اكبر علی ما هدینا،الله اكبر علی ما رزقنا من بهیمةِالانعام و الحمد لله علی ما ابلانا"

 

شب و روز هیجدهم:

 شب و روز عید غدیر خم است كه اعمال بسیار وارد شده است، و از آن جمله، غسل، زیارت امیر المومنین علی (ع) بسیار تاكید شده است.همچنین عقد اخوت و برادری.

روز بیست وچهارم:

روز مباهله است. و غسل، روزه وخواندن دعای مباهله در این روز بسیار فضیلت دارد.

روز آخر:

این ماه نماز مخصوصی دارد که دو رکعت نماز، در هر رکعت حمد یک مرتبه و سوره توحید و آیة الکرسی هر یک ده مرتبه خوانده شود و بعد از نماز بگوید: " اللهمَّ ما عملت فی هذه السنة من عمل نَهَیتَنی عَنهُ و لَم تَرضَهُ وَ نَسیتُهُ وَ لَم تَنسَهُ وَ دَعَوتَنی الی التَّوبَةِ بَعدَ اجتِرائی عَلیکَ اللهمَّ فَانّی اَستَغفِرُکَ مِنهُ فَاغفِرلی وَ ما عَمِلتُ مِن عَمَلٍ یقَرِّبُنی اِلیکَ فَاقبَلهُ مِنّی وَ لا تَقطَع رَجائی       مِنکَ یا      کریم."
وقتی فرد این دعا را خواند شیطان گوید: وای بر من هر چه در حق این فرد، در این سال سختی کشیدم، همه را با این دعا خراب کرد، و شهادت می دهد که او سال گذشته را به خیر ختم نمود.

 

پی نوشت :

1-علل الشرایع ج 2 ص 399 باب 171
2-
قصص النیاء ص 193
3-
صحیفه سجادیه ترجمه و شرح فیض الاسلام ص 322
4-
خصال ترجمه مهری ج 1 ص 249
5-
امالی شیخ صدوق ترجمه کمره ای ص 651، احتجاجات ترجمه ج 4 بحارالانوار ج 2 ص 391
6-
ثواب الاعمال ترجمه انصاری ص 145
7-
کافی ج 4 ص 536
8-
وقعه الطف ص 152

منبع مطالب روز ترویه: راسخون

نویسندگان

نظرسنجی

    نظرتان در مورد محتوای این وبلاگ چیست؟





آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

مترجم سایت

رنک الکسا

پیج رنک

حدیث

Flag Counter
                
                
                
                
                
این صفحه را می پسندم